Aktiviteti RCT mblodhi së bashku mbi 30 të rinj me prejardhje të ndryshme etnike, të ardhur nga Çabra (Zubin Potok) dhe komuna e Leposaviqit, këtë herë në Leposaviq. Të rinjtë u përgatitën me padurim për udhëtimin e tyre drejt vendit të ecjes. Të pritur nga mësuesi i ecjes, z. Nenad Milosavljević, mësues i biologjisë nga Leposaviqi, ata morën udhëzime, duke përgaditur terrenin për një aventurë emocionuese dhe edukative. Ky takim jo vetëm që feston diversitetin e pasur të pranishëm në komunitet, por gjithashtu nxit një ndjenjë të mirëkuptimit të ndërsjellë të zonave të bukura të Kosovës që duhet të jenë të disponueshme për t’u eksploruar për të gjithë.
Udhëtimi i tyre filloi, duke i çuar në një nga burimet më të vjetra ujore në pjesën jugperëndimore të malit masiv të Kopaonikut. Z. Milosavljević ndau një zbulim të jashtëzakonshëm: uji në atë burim nuk e kishte pushuar kurrë rrjedhën e tij të përjetshme. Gjatë rrugës, ata u përshëndetën nga fusha mahnitëse të zbukuruara me një fushë të gjallë me lule shumëngjyrëshe dhe një shumëllojshmëri të pasur pemësh. Sipas z. Milosavljević, peizazhi ku të gjithë po qëndronin është një vullkan joaktiv, i cili për më tepër rriti interesimin e të rinjve. Pamja ishte vërtet mahnitëse, duke ofruar një ndjenjë integriteti për pjesëmarrësit ndaj peizazheve natyrore që i rrethonin. Kjo përvojë e përbashkët e shkëlqimit natyror e bashkoi më tej grupin, duke nxitur një ndjenjë harmonie mes tyre.
Duke vazhduar udhëtimin e tyre të mrekullueshëm, z. Milosavljević i çoi të rinjtë në fshatin e izoluar Jelakce. Në atë rrugë, pjesëmarrësit patën privilegjin të takojnë një çift të moshuar Serb të Kosovës, të cilët çuditërisht ishin banorët e vetëm të këtij fshati të vjetër. Barrierat gjuhësore u kapërcyen pa mundim, ndërsa pjesëmarrësit sërbfolës pa përtesë ofruan ndihmën e tyre duke përkthyer biseda për bashkëmoshatarët e tyre shqipfolës. Ky akt bashkëpunimi dhe mirëkuptimi shfaqi fuqinë e ndjeshmërisë dhe theksoi njerëzimin e përbashkët që kapërcen dallimet gjuhësore dhe kulturore, gjë që është me rëndësi të madhe për t’u nxitur.
“Eksperienca me çiftin e të moshuarve në fshat ishte një eksperiencë shumë interesante për mua. Unë duhet të kuptoj më mirë rëndësinë e mbrojtjes së trashëgimisë. Ishte gjithashtu shumë e sjellshme nga bashkëmoshatarët e mi që më ndihmonin të komunikoja me ta duke më përkthyer.” ka thënë Learta Rrahmani
Ndërsa udhëtimi i paharrueshëm i afrohej fundit, mësuesi i ecjes e udhëzoi të rinjtë drejt një perlë të fshehur—një liqen i vogël që zbulohet vetëm gjatë kësaj periudhe specifike të vitit, për shkak të kushteve të tij sfiduese mjedisore. Kjo pamje e rrallë shërbeu si një kujtesë prekëse e bukurisë kalimtare që ekziston në botë, duke frymëzuar pjesëmarrësit që të çmojnë çdo moment. Pasi morën pak kohë për të pushuar dhe për të reflektuar mbi ecjen, të gjithë u mblodhën në autobus, të etur për të ndarë momentet e tyre të preferuara nga udhëtimi. Të qeshurat, historitë dhe bisedat e përzemërta mbushën ajrin, duke krijuar një atmosferë gëzimi dhe shoqërimi. Bollëku i kujtimeve të çmuara theksoi ndikimin e jashtëzakonshëm të aktivitetit të RCT, duke nxitur lidhjet, duke thyer barrierat dhe duke mbjellë farat e miqësive të qëndrueshme midis grupeve të ndryshme të të rinjve.